„Powinnam sama się nią zająć” – to zdanie słyszy się bardzo często. Poczucie winy jest naturalne, ale nie zawsze sprawiedliwe wobec siebie.
Skąd się bierze
- przekonanie, że opieka nad rodzicem to wyłącznie obowiązek dzieci,
- oczekiwania otoczenia i rodzinne historie,
- obawa, że rodzic poczuje się porzucony,
- zmęczenie, które dodatkowo wzmacnia trudne emocje.
Inna perspektywa
Zatrudnienie opiekuna nie oznacza rezygnacji z bliskości. Często jest wręcz odwrotnie – gdy nie musisz wykonywać wszystkich czynności pielęgnacyjnych, masz więcej siły na rozmowę, spacer i zwykłe bycie razem.
Jeśli poczucie winy jest bardzo silne i odbiera spokój, warto porozmawiać o tym z kimś zaufanym lub z psychologiem. Dbanie o siebie to także dbanie o bliską osobę.
