Opiekun często spędza z Seniorem wiele miesięcy, dzieląc codzienność, rozmowy i trudne chwile. Gdy podopieczny umiera, smutek opiekuna jest naturalny – nawet jeśli otoczenie traktuje go wyłącznie jako pracownika.
Co może pomóc
- danie sobie prawa do smutku i łez,
- udział w pożegnaniu, jeśli rodzina na to pozwala,
- rozmowa z bliskimi lub innymi opiekunami,
- chwila przerwy przed podjęciem kolejnego zlecenia,
- spisanie dobrych wspomnień ze wspólnego czasu.
Pytania i wątpliwości
Po śmierci podopiecznego mogą pojawić się myśli: „czy mogłam zrobić coś więcej?”. To typowa reakcja na stratę. Warto o niej mówić, zamiast nosić ją w sobie.
Jeśli smutek nie mija lub utrudnia codzienne funkcjonowanie, dobrze jest skorzystać ze wsparcia psychologa. Pomoc w żałobie należy się także opiekunom.
