Przez lata to rodzic dbał o dziecko. Gdy role się odwracają, obie strony mogą czuć się niezręcznie. Rodzic traci poczucie niezależności, a dorosłe dziecko czuje ciężar odpowiedzialności i smutek.
Trudne emocje
- wstyd rodzica związany z przyjmowaniem pomocy,
- frustracja i zmęczenie dziecka,
- dawne konflikty, które wracają w nowej sytuacji,
- lęk przed przyszłością.
Co pomaga
Traktuj rodzica jak dorosłą osobę, a nie jak dziecko – pytaj o zdanie, dawaj wybór, szanuj jego decyzje. Pozwól mu robić tyle, ile może. Dziel obowiązki z rodzeństwem lub opiekunem, by nie stracić relacji córki czy syna na rzecz roli „opiekuna”.
Rozmowa o tych emocjach – z rodzicem, partnerem, przyjacielem czy psychologiem – pomaga przejść przez ten etap z większym spokojem.
