Osoba, która straciła wzrok w starszym wieku, uczy się świata na nowo. Najważniejsze jest, by dom był przewidywalny – każda rzecz ma swoje miejsce, a domownicy o tym pamiętają.
Stały porządek
- meble stoją zawsze w tym samym miejscu, krzesła są dosunięte do stołu,
- drzwi są albo całkiem otwarte, albo zamknięte – nigdy uchylone,
- przedmioty codziennego użytku wracają na swoje miejsce,
- z przejść usuwamy chodniki, kable i przedmioty na podłodze,
- wyczuwalne oznaczenia (np. naklejki wypukłe) pomagają rozróżnić przyciski i opakowania.
Jak prowadzić i rozmawiać
Zawsze przedstawiamy się, wchodząc do pokoju, i mówimy, gdy wychodzimy. Prowadząc, podajemy Seniorowi ramię – on trzyma nas tuż nad łokciem i idzie pół kroku z tyłu. Informujemy o schodach, progach i drzwiach. Przy stole można opisać talerz jak tarczę zegara: „ziemniaki na godzinie szóstej”.
Wsparcie specjalistów
Organizacje działające na rzecz osób niewidomych oferują naukę orientacji przestrzennej, chodzenia z białą laską i korzystania z udogodnień, np. mówiących zegarków czy czytników. Warto zapytać o takie wsparcie lekarza okulistę lub w lokalnym ośrodku pomocy.
