Opiekunowie i rodziny często z życzliwości robią za Seniora wszystko: ubierają, smarują kanapki, podają każdą rzecz. Na krótką metę to wygodne, ale z czasem Senior traci umiejętności, których nie używa, i czuje się coraz mniej potrzebny.
Zasada małych kroków
- podziel czynność na etapy i pozwól Seniorowi zrobić te, z którymi sobie radzi,
- przygotuj rzeczy w kolejności użycia, np. ubrania ułożone od bielizny do swetra,
- daj czas – ponaglanie odbiera pewność siebie,
- podpowiadaj słowem lub gestem, zanim sięgniesz ręką,
- chwal wysiłek, nie tylko efekt.
Pomoce, które ułatwiają
Ubrania z zamkami zamiast drobnych guzików, buty na rzepy, łyżka do butów z długą rączką czy chwytak do podnoszenia przedmiotów potrafią przywrócić samodzielność w wielu czynnościach. Terapeuta zajęciowy (ergoterapeuta) pomoże dobrać rozwiązania do konkretnej osoby.
Gdzie jest granica
Samodzielność nie może zagrażać bezpieczeństwu. Jeśli czynność grozi upadkiem, oparzeniem albo bardzo męczy Seniora, opiekun przejmuje ją w całości lub częściowo. Kluczem jest obserwacja i rozmowa z samym Seniorem – to on najlepiej wie, co chce jeszcze robić sam.
